تعداد بازدیدکنندگان : 66938


موضوع بندی

 

یکشنبه 25 آذر ماه سال 1386
برقراری سلامتی و رزق وروزی

عید قربان؛ بزرگترین عید مردم بندرکنگ محسوب می شود،بگونه ایکه مردم این شهر ترکیب (عید گَپ) را برای یاد نمودن از این روز مبارک بکار می برند.شادی،شادباش،تبریک و جشن این روز در پوشش نو و زیبای زنان،مردان،کودکان و حتی پیرزنان و پیرمردان می توان یافت.شاید یک ماه قبل از این عید، بانوان خیاطِ زبردستِ کنگی به مشتریان خود می گویند:(تا بعد اَه عِید جیمَه تحویل ناگریم) ناگفته پیداست که استقلال مالی زن، منشاء قدرتی است برای او(درخانواده و جامعه) و جای بسی خوشحالی است که زنان خوش ذوق و صاحب هنر(با بهره مندی از کمترین امکانات و دانش روز در زمینه خیاطی) چنین حاذقانه و بدون استفاده از الگو و محاسبات پیچیده،به سایر زنان شهر سرویس داده و نیازی از خانواده را به وقت مراسم عروسی و اعیاد برآورده می سازند.اعتماد قوی مشتریانشان به آنان،مهر تاییدی است بر کثرت ذوق و هنرشان،بگونه ایکه مدل لباس و روش بکارگیری پارچه های مورد نظر در دوخت لباس را به سلیقه و ذوق آنان(خیاطان) واگذار می نمایند.بعضی از خیاط ها آمار لباس های در دست دوخت خود را بین ۸۰ تا ۱۵۰ اعلام می نمایند .... ولی بهترآنست که به مزایای کوتاه مدت آن نیاندیشیده و برقراری سلامتی و رزق وروزیشان در آینده(بلند مدت) را نیز خواهان شد.با خودم می اندیشم بیمه ! آیا زنان خانه دار نباید بیمه شوند؟شرط اساسی تحقیق و پی گیری این موضوع،رضایت مخاطبین و اطمینان از دست و پاگیر نبودن روال اداری و گاها قانونی آنست......

این عکسا رو دور از چشم دوستم گرفتم !

(پارچه های دردست اقدام!) :

(پارچه های آماده تحویل)برای روز عید :

راستی پیشاپیش عید بزرگ قربان بر همگی مبارک.......


پنجشنبه 1 آذر ماه سال 1386
تبلیغ برای فعالیت اقتصادی یک دوست

سرکار خانم فاطمه حسن زاده،از بانوان بسیار فعال عرصه آموزشی،فرهنگی،اجتماعی و ورزشی شهر بندرکنگ می باشند.عدم معرفی این بانوی پرتلاش در این مدت از نقاط ضعف این وبلاگ بشمار می آید..... با توکل به ذات احدیت در آینده ای نه چندان دور مصاحبه ای خواهم داشت با این فرهنگی دلسوز .....

واینک خانم فاطمه حسن زاده پیوند مناسبی میان ایده خوب و سرمایه مالی به وجود آورده اند.ایده استقرار گالری عروس در شهر و جذب اعتبار مالی یکی از فامیل های درجه یک خود برای پویا نمودن جامعه بانوان در عرصه اقتصادی شهر .... تاسیس این گالری در قالب یک شرکت تعاونی برای به جریان انداختن سرمایه فکری و مالی بانوان (هرچند این بانوان اعضاء خانواده و دوستان صمیمی او هستند) ارزش کار را دوچندان نموده است.

بایدگفت این فعالیت با رویکرد سنتی جای تحسین و تشویق دارد،بگونه ایکه موجب احیاء آداب و رسوم اهالی شده و زمینه ترویج آن در میان غیر بومیان علاقه مند نیز فراهم می نماید.

در شهر بندرکنگ استفاده از سینی حناء بندان خاص عروس خانم نبوده بلکه آقا داماد نیز از این رسم بهره می جوید.محتویات سینی عبارتند از : ظرف حناء مزین شده با پولک و ... ـ یک ظرف شکلات و بادام رنگ شده (به رنگ سبز) ـ دو گلدان پراز گل ـ جاکلینکسی ـ بخور سوز (ترجیحا تمام وسائل به رنگ سبز و طلائی)

عروس خانم در روز حنا بندان لباسی به رنگ سبز می پوشد و گاها برای زنده نمودن آداب قدیم چادری که آنرا لیله العروس می نامند،به سر می کند(که البته آن موقع ها بااستفاده از سنجاق قفلی ! چادر را از قسمت فوقانی سر و صورت تا قسمت پایانی آن مسدود می کردند بگونه ایکه به وقت آوردن عروس به جایگاه دو نفر دست های او را بعنوان هدایتگر می گرفتند تا مبادا زمین بخورد چون عملا او جایی را نمی دید.آرایش عروس و رفتن او به ارایشگاه واژ های نامانوس بودند)جایگاه عروسی که در عکس مشاهده می فرمایید در شهر رایج نیست و اکثرا از تشک و پشتی کار شده با هنر گلابتون دوزی استفاده می نمایند.

روکش قرآن و جعبه دستمال کاغذی تزئین شده بوسیله گلابتون از وسایل متدوال در مراسم عروسی می باشند.هرگاه عروس خانم و آقا داماد را تا جایگاه همراهی می نمایند قرآن همراه با این روکش(نام رایج آن حفیظه است) را بر بالای سر آندو گرفته تا درطول زندگی حافظ و نگهدارشان باشد.

نتور کردن در فرهنگ بندرکنگ یعنی پاشیدن پول (به صورت سکه و اسکناس)ـ بادام رنگی (سبز)ـ*مشموم (برگ های درختچه ای شبیه به ریحان)-و گاهی گل کاغذی بر سر عروس و داماد. از آنجائیکه در سایر گویش ها کلمه نثور را هم شنیده ام با جستجو در فرهنگ معین به واژه نثار(آنچه که بر سر یادر پای کسی (عروس و غیره) بپاشند(از نقد و جنس)) رسیدم.البته امروزه شکلات ـ کاکائو ـ بسته های کوچک چیپس هندی به آن مجموعه اضافه می شود. حتی انها را در پارچه یا توری زیبا پیچیده و علاوه بر عروس و داماد بسوی مدعوین نیز می پاشند!(که البته خطرناک بودنش و ضربه دیدن سروصورت را شخصا تجربه نموده ام!خصوصا وقتی گیر موی سر دختر بچه ها و یا سایر بدلیجات فانتزی به آن بسته اضافه می گردد)... این سبدهای تزئین شده که به آن ((گُفه)) گفته می شود مخصوص قرار گرفتن نتور در ان است که باز از هنر گلابتون دوزی بهره گرفته شده است.

 

*مشموم:۱-بوییده شده،آنچه بقوه شامه احساس گردد. ۲-بوییدنی ۳-عطر(فرهنگ  معین)


چهارشنبه 7 شهریور ماه سال 1386
مراسم نیمه شعبان در بندرکنگ

روزهای پایانی نیمه اول ماه شعبان ، بازار بندرکنگ رونق خاصی دارد ،عمده فرو شی ها - قنادی ها وسوپرمارکت ها شلوغی چشمگیری دارند.روز چهاردهم شعبان دو مراسم در پیش رو دارد:خیرات و دیگری حلحلو . تخم مرغ – زولوبیا - کیک فنجانی- شیرینی محلی - تنقلات ( کیک-پفک-چیپس- شکلات- آجیل-  ظروف یکبا ر مصرف و…) جزء لیست خرید سرپرست خانواده میباشد.(سال های اخیر شاهد حضور بیشتری از بانوان بندرکنگ برای خرید این اقلام هستیم.عمده فروشی مرحوم ق-ص و پسران....)

عصر روز چهاردهم شعبان،مردان خانواده بعد از خواندن نمازعصر در مساجد شهر ، یکسره به زیارت قبور اموات خود رفته و بر ایشان فاتحه می خوانند. زنان خانواده نیز بعد از خواندن نماز عصر به تلاوت قرآن پرداخته برای اموات درخانه فاتحه می خوانند و نیت می نمایند در راه خدا - حضرت رسول(ص) و بزرگان و با ذکر نام امواتشان مواد غذایی تهیه شده را خیرات نمایند. تخم مرغ آب پز و زولوبیا با نام محلی (زٍلیبی) از جمله قدیمی ترین مواد غذایی هر خیرات است.  

معمو لا پسران یا د ختران کوچکتر خانواده خیرات (موادغذائی)را به منزل همسایه و بستگان میرسانند. سایر همسایگان و بستگان نیز چنین روالی را طی می کنند.گفته میشود این بده بستانها باید به عدد 7 برسد. بعضی دیگر از خانواده ها به پخت هریسه(یک نوع حلیم)  - آش - نخود- حلوا و گاهی غذاهای مدرن ما نند پیتزا اقدام می نمایند. که در اینصورت از ظروف یکبار مصرف استفاده می شود(هر چند ریختن غذای گرم در این ظروف مناسب نیست ولی نیت کم کردن زحمت طرف مقابل مبنی بر شستشوی ظرف است)

 

حلحلو را میتوان کلمه ای با ریشه عربی تصور کرد،(حلو حلو) یعنی( شیرینی ، شیرینی). کودکان در این مراسم از بزرگان می خواهند که به آنها شیرینی بدهند. تصور من این بود که ((هلهلو)) بگونه ای کلمه بومی هلهله و شادی است هرچند عملا این کلمه در محاورات بکار نمیرود. درست از لحظه ای که مردان بندرکنگ پس از خواندن نماز مغرب به منزل باز میگردند انتظار کودکان برای شروع مراسم حلحلو به پایان میرسد. دسته دسته دختران و پسران با ذوق و شوق کودکانه خود کوچه ها و خیابان ها را مملو از شور و نشاط می گردانند. درب هر خانه ای باز است. کودکان یکصدا کلمه حلحلو را تکرار و اعلام وجود می کنند تا صاحب خانه سهم آنان را بدهد.

اوایل، آجیل مخصوصی(مرکب ازنخود،کشمش،انجیر،نقل،ذرت، بادام، گردو) برای این شب تهیه می شد. ولی امروزه که ذائقه کودکان تغییر یافته و گوئی بزرگان نیز تسلیم این خواسته هستند تا مواد مغذی و مفید را از سبد خانواده حذف و تنقلات با کمترین ارزش غذائی جایگزین آ ن سازند.پفک، چیپس،بسکویت،کیک،آب نبات، شکلات،آدامس و حتی یخمک!مملو از مواد و رنگهای افزودنی و مضر برای کودکان حلحلو کودکان امروزی بندرکنگ است.

لباس نو،نقش و حناء دست و پا،استفاده از زیور آلات دنیای بانوان و دختر بچه ها را رنگین و پرنشاط می سازد.توضیحات بیشتر در پست حلحلو ....


 

 
آرشیو
طراح: نوید

عناوین آخرین یادداشت ها

هرمزگانیها: